แต่ก่อน...เคยคิดว่าคนที่เดินจากไปคงไม่รุ้สึกเจ็บปวดมากเท่ากับคนที่อยู่ที่เดิม

แต่ตอนนี้เจอกับตัวเองก็ทำให้ได้รู้ว่า คนที่เดินจากไปก็เจ็บไม่แพ้กัน

ยิ่งเดินจากไปทั้งๆที่ยังมีความรู้สึกที่เรียกว่าความรักอยุ่ด้วยแล้ว

พอหันมองย้อนกลับไปมองคนที่ยืนอยู่ที่เดิม ก็ยิ่งทำให้เราเจ็บปวดใจมากขึ้นไปอีก

ลองมานั่งคิดในตอนนี้ เธอทำอะไรดีๆให้ฉันตั้งมากมาย

แต่ฉันก็จำแต่สิ่งที่เธอทำร้ายฉัน มันทำให้ฉันลืมนึกถึงความรุ้สึกดีๆที่มีให้กัน

 

ตอนนี้ฉันกำลังสับสน บางครั้งเธอก็ยังคงพูดดีกับฉันเหมือนก่อน

แต่บางครั้งเธอก็เพิกเฉยกับฉันมาก

ฉันเลยไม่เข้าใจว่าเธอรู้สึกยังไงกันแน่

ถึงในใจของฉันตอนนี้จะมีความรุ้สึกว่าอยากกลับไปหาเธออยุ่

แต่ฉันก็ไม่อยากกลืนน้ำลายตัวเอง

แต่ความรักก็เป็นเรื่องของคน2คน หากฉันทำตามความรุสึกของฉันในตอนนี้

ฉันก็คงกลับไปหาเธอ และคนอื่นก็อาจจะมองว่าฉันน่ะกลืนน้ำลายตัวเอง

ความรู้สึกของฉันยังเป็นอะไรที่สับสนมากในตอนนี้

ฉันจึงต้องให้เวลาตัวเองว่าความรุสึกในตอนนี้เป้นความรู้สึกที่แท้จริงรึเปล่า

เพราะถ้าหากเป็นเพราะความเคยชินหรือความเหงา สุดท้ายฉันอาจจะต้องทำร้ายเธออีกครั้ง

ฉันยอมฝืนความรุ้สึกตัวเองในตอนนี้เพื่อพิสูจน์ความรุ้สึกของฉัน และความรู้สึกที่เธอมีให้ฉัน

ถ้าหากวันที่ฉันรุว่า ฉันต้องการเธอไม่ใช่เพียงเพราะความรู้สึกชั่ววูบ

แล้วในวันนั้นเธอยังคงรุ้สึกดีๆกับฉันเหมือนเดิม เรา2คนคงรักและเข้าใจ ถนอมใจกันมากกว่าที่ผ่านมา

แต่ถ้าเธอไม่ได้รุสึกเหมือนเดิมกับฉันแล้ว นั่นก็เป็นเพราะฉันตัดสินใจช้าไป

หรือไม่อย่างนั้นความรู้สึกของฉันอาจจะต่างไปจากเดิมแล้วก็เป็นได้

นั่นเป้นเรื่องของอนาคต เป้นอะไรที่เราเองก็ไม่สามารถตอบได้จริงๆ 

ฉันทำได้เพียงข่มใจตัวเอง...รอเวลา...เพื่อพิสูจน์

 

*เธอคงไม่ได้เข้ามาอ่านข้อความของฉันหรอกใช่มั้ย เพราะถ้าเธอได้อ่าน เธออาจจะเข้าใจความรู้สึกของฉันในตอนนี้ และคงไม่เป็นแบบนี้

ความรุ้สึกต่างๆมันมากมายในหัวของฉัน

แต่มันไม่รุว่าจะระบายออกไปทั้งหมดได้ยังไง ได้แต่เก็บไว้อย่างนี้

 

ฉันยังคิดถึงเธอ ฉันยังเป็นห่วงเธอ

ก็ยังมีความคิดที่อยากจะกลับไปหาเธอนะ

แต่ฉันก็ยังกลัวความเจ็บปวดนั้นจะกลับมาทำร้ายเราทั้ง2คนอีกครั้ง

ฉันเข้าใจว่าที่ผ่านมาเรา2คนรักกัน

 

มาวันนี้ฉันคงไม่ต้องพูดอะไรอีก

ฉันจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้คนเดียว

ให้ทุกอย่างมันจบที่ฉันเดียวก็พอแล้ว

 

กอล์ฟ...คำขอร้องของแก เราจะพยามทำให้ได้นะ...

อายุครบ 20 ปีบริบูรณ์แล้วนะ  วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน 

ฉันน่าจะมีความสุขสิ  แต่กลับกัน  ฉันร้องไห้ตั้งแต่หลังเที่ยงคืนจนเผลอหลับไป

ฉันรอโทรศัพท์จากเธอ  แต่ไม่มีวี่แววเลย  ฉันคิดในแง่ดีนะว่าเธออาจจะโทรหาฉันบ้างล่ะ

เพราะอย่างน้อยวันนี้เป็นเกิดของฉัน  แต่เปล่าเลย  เธอหายไปอย่างไม่มีวี่แวว  ฉันทุกข์ใจมาก 

ยิ่งคิดถึงเธอ  น้ำตาก็ยิ่งไหล  ฉันเสียน้ำตามามากแล้วสำหรับการกระทำของเธอ

ฉันแคร์ความรุ้สึกของเธอมากนะ  แต่ฉันก็อาจจะทำไม่ดีพอเท่าที่เธอต้องการ  ฉันทำดีที่สุดแล้ว 

ฉันทำอะไรๆหลายอย่างเพื่อเธอ  ฉันทำไปทุกอย่างเพราะฉันเป็นห่วงเธอ  แต่เธอมองมันเป็นความน่ารำคาญ 

เธอหนีฉันไปกี่ครั้งแล้ว  ทั้งๆที่เธอเคยพูดกับฉันเองว่าจะไม่หนีฉันไปไหนอีก  เธอคิดว่าคำพูดนั้นพูดเพื่ออะไรกัน 

หรือพูดเพื่อให้ฉันรู้สึกดี ณ ช่วงนั้นหรอกหรอ  ฉันยิ่งเข้าใกล้เธอมากเท่าไหร่  เธอก็ทำท่าทางอึดอัด

หรือว่าความรักของเธอมันอิ่มตัวซะแล้ว  ในขณะที่ตัวฉันเองน่ะทุ่มเท่ให้เธอหมดใจ  แต่ฉันต้องมานั่งร้องไห้คนเดียว 

ถูกทิ้งให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวทั้งๆที่ฉันควรจะมีเธออยุ่ข้างกายฉันแท้ๆ  เข้าใจว่าคนเราก็คงต่างมีเวลาของตัวเองบ้าง 

แต่จะเอาเวลาเพียงน้อยนิดที่มีมาส่งความห่วงใน เอาใจใส่ให้กันบ้างไม่ได้เลยหรอ

ฉันไม่ได้เรียกร้องมากกว่าเดิม  ฉันแค่อยากให้เธอเอาใจใส่ดูแลฉันบ้าง 

ฉันอยากจะออกไปตามหาเธอแต่ฉันก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน  เพราะฉันไม่เคยไปไหนมาไหนไกลๆคนเดียว

เวลาฉันไปไหนมาไหนที่ๆฉันไม่เคยไปฉันก็จะไปกับเธอ  ฉันอุ่นใจที่มีเธออยู่ข้างฉันแต่ถ้าการที่มีฉันอยู่ข้างเธอทำให้เธออึดอัด

เธอจะให้ฉันรู้สึกยังไงล่ะ  ฉันสับสนไปหมด  เพราะฉันรักเธอ  เป็นห่วงเธอ  แต่ความเฉยชาของเธอมันบาดใจของฉันเหลือเกิน

ฉันอยุ่ได้เพราะฉันยังรับได้  ฉันอยากอยุ่เคียงข้างเธอ....แต่ฉันไม่เคยได้รับรู้เลยว่าเธอรู้สึกยังไง คิดยังไงบ้าง

ฉันทำได้แค่เฝ้ามองเธออยุ่ห่างๆ  รอคอยให้เธอโทรหาฉัน  ฉันเกลียดตัวเองที่มันเป็นแบบนี้

ถ้าฉันเข้มแข็งมากกว่านี้  ฉันคงไม่ต้องมานั่งร้องไห้คนเดียวอย่างนี้  ฉันก็ไม่รุจะระบายความรุสึกของฉันให้ใครฟังได้หมดทุกอย่าง

นอกจากมายสเปช  คงไม่มีใครมีเวลามานั่งรับฟังเรื่องของฉันทุกเรื่องหรอก  มันเป็นความรุสึกที่ว้าเหว่มากจริงๆ

 

เธอหายไปเธอคงรุว่าฉันรุสึกยังไง  แต่ทำไมถึงยังเฉยอยุ่ล่ะ ติดต่อกลับมาบ้างสิ

วันเกิดของฉัน  คนที่เป็นคนรักของฉัน เค้ายังไม่มาสนใจฉันเลย  จะให้ฉันมีความสุขจริงๆได้ยังไง

 

ฉันไม่เคยเป็นอะไรมากมายขนาดนี้เลยจริงๆ

ฉันกรีดร้องอย่าบ้าคลั่ง หลังจากที่เธอวางสายฉัน

ปิดเครื่องหนีฉันไป เธอยังบอกว่าฉันงี่เง่า

ฉันรู้นะว่าบางทีฉันก็พูดอะไรไปตามอารมณ์บ้าง

แต่เธอคงไม่คิดอย่างนั้น เธอคงคิดว่าฉันพูดไปตามความจริงทั้งหมด

ฉันปล่อยให้อารมณ์+ความคิดมากครอบงำจิตใจ จนทำให้เรื่องของเรากลายเป็นแบบนี้อีกแล้ว

ต่อให้รักกันมากแค่ไหน  แต่เมื่อเจอกับปัญหาเดิมๆอีกครั้ง

ก็ขึ้นอยู่กับว่าคนทั้งสองคนจะยอมให้จบ หรือจะสู้ด้วยกันอีกครั้ง

ถ้าถามฉัน ฉันอยากให้เธอสู้กับฉันอีกครั้ง  แล้วเธอล่ะว่ายังไง

เธอยังอยากจะอยู่เคียงข้างฉันมั้ย  ยังอยากกุมมือฉันอยู่มั้ย

คำตอบของเธอ เธอเองก็คงรู้ดี  แต่เธอก็ไม่ค่อยบอกฉันเลย เป็นเพราะอะไรกัน

ฉันอยากเข้าใจกันให้มากกว่านี้  อยากให้เราเปิดใจให้กันมากกว่านี้

จะมีทางเป็นไปได้มั้ย 

ฉันเองก็รุสึกไม่ดีที่ทำให้เธอโดนที่บ้านว่า เพราะฉันเป็นต้นเหตุ

และยังมีอุปสรรคบนเส้นทางที่เราสองคนเดินด้วยกันอีก

ฉันอยากให้เธออยุ่กับฉันอย่างนี้ไปนานๆ ฉันอยากให้เธอนึกถึงวันที่เราได้ไปดูพลุกัน

วันนั้นเรามีความสุขมากแค่ไหน วันที่เธอพาฉันไปลอยกระทง เรามีความสุขมากแค่ไหน

วันเวลาที่ผ่านมา เราเคยมีความสุขร่วมกันมามากแค่ไหน

ฉันรักเธอมากจริงๆ  เธอล่ะ รุ้สึกยังไงบ้าง เผยให้ฉันรุบ้างสิ

 

ขอโทษนะที่ฉันทำให้เธอรุสึกว่าฉันงี่เง่า  ฉันขอโทษที่ทำให้เธอต้องเสียใจ

ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา  ฉันเองก็เสียใจที่ทำให้เรื่องราวต่างๆมันเกิดขึ้น

ขอโทษที่เป็นแฟนที่ไม่ดี  ทำให้เธอต้องเสียน้ำตาด้วย

ไม่เคยคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้กับเรา2คน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า  เธอยังอยากจะไปกับฉันอยู่มั้ย

ฉันรุว่าฉันน่ะรักเธอมาก เธอล่ะ

ฉันจะไม่ว่าว่าเธอไม่ดี ฉันยกให้เธอเป็นคนดี  แต่ฉันเองที่ไม่ดี ก่อเรื่องให้ไม่สบายใจ

ฉันทำดีที่สุดแล้ว  แต่อาจจะยังดีไม่พอสำหรับเธอก็เป็นได้

ฉันอยากให้เรารักกันไปนานๆ ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน ไม่ทิ้งกันไปไหน

อย่าทิ้งกันไปเลยนะ T-T 

 

***พ่อคะ หนูขอโทษ ที่ทำตัวให้พ่อต้องเป็นห่วงมาโดยตลอด  พ่อเห็นแทบทุกครั้งที่หนูร้องไห้

แล้วพ่อก็ต้องมาเครียด  ทั้งๆที่เรื่องที่เกิดขึ้นนั้นมันเกิดมาจากเรื่องของหนู

หนูขอโทษที่ทำลายความไว้วางใจของพ่อที่พ่อมีให้หนูมาโดยตลอด

หนูขอโทษที่หนูคิดทำรายตัวเองทั้งๆที่พ่อคอยปกป้องหนู

หนูขอโทษที่ดื้อ ไม่ยอมเชื่อที่พ่อพูด แถมบางครั้งทำหงุดหงิดใส่พ่ออีก

 หนูขอโทษจริงๆที่เป็นเด็กไม่ดี                 

 

หนูขอโทษ

 

ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะได้รู้จักกับเธอ ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะได้พูดคุยกับเธอ

ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะได้มาคบกับเธอ และฉันก็ไม่เคยคิดว่าฉันจะได้รักเธอ

 

ไม่รุ้เหมือนกันว่าเรื่องราวทุกอย่างนี้เกิดขึ้นมาได้ยังไง

เธอเข้ามาในชีวิตของฉันได้ยังไง มีอิทธิพลต่อการคิดและการตัดสินใจของฉันได้ยังไง

 

ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอทำอะไรต่างๆให้ฉันมากมาย เธอทำให้ช่วงชีวิตของฉันช่วงเวลานึงมีความสุขมาก

เธอสร้างรอยยิ้มให้ฉันได้ สร้างน้ำตาให้ฉันได้

เรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาก็มีทั้งสุขและทุกข์ เราผ่านเรื่องราวต่างๆมาด้วยกันก็หนึ่งปีกว่าแล้วนะ

เธอเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันทำอะไรหลายๆอย่างเพื่อเธอ ฉันรักและเป็นห่วงเธอมากเหลือเกิน

มันอาจจะเกินไปสำหรับเธอ แต่สำหรับฉัน เธอรุมั้ยว่าฉันทำให้เธอเต็มที่ที่สุด

 

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จากที่เราเคยพูดคุยกันบ่อยๆ ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ก็เริ่มห่างหายไปตามเวลา

ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เธอมีให้ฉันนั้นจะคงเหมือนเดิมอยู่มั้ย

 

 

ทำไมเวลาที่เราต้องการใครซักคน กลับไม่มีเลย

 

แต่พอเขาขาดกำลังใจ เรารุ้สึกเป็นห่วง อยากเป็นกำลังใจให้เค้า

 

จริงๆแล้วไม่ได้อยากให้ตอบแทนเพราะฉันเคยทำให้

 

อยากให้เธอมอบให้ฉันด้วยหัวใจและความรุ้สึกจริงๆ

 

หวังมากไปมั้ย  ฝันลมๆแล้งๆรึเปล่าเรา

 

ท้อใจ เศร้าใจ หมดแรงจะทำอะไรต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ช่วงนี้หัวใจอ่อนแอมากเลย

คิดนู่นคิดนี่เต็มไปหมด

ร้องไห้แทบทุกคืน

ไม่รุเหมือนกันนะว่ามันเศร้าอะไรนักหนา

เพียงแค่หลับตาน้ำตาก็ไหลแล้ว

ฉันห้ามน้ำตาไม่ได้เลย

คืนไหนที่ไม่ได้ร้องไห้ก็มักจะนอนไม่หลับ

ฉันเรียกร้องมากไปจริงๆน่ะหรอ

นั่นสินะ คนเราก็ต้องมีเวลาที่เป็นส่วนตัวบ้างสิ

ฉันควรถอยมาหนึ่งก้าว

หรือไปให้ไกลจากเธอดี

 

ฉันมันงี่เง่านี่นา ใครจะอยากอยู่ด้วยล่ะ

นั่นน่ะสินะ อยากหลับตาแล้วพอตื่นมาก้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

(นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เข้ามาที่นี่ คิดถึงจังเจ้ามายสเปช^^)

 

ปิดเทอมเป็นช่วงเวลาที่ได้พูดคุยกะตัวเองมากที่สุดเลย

เพราะไม่ค่อยได้ทำอะไรมากมาย

ก็เลยลองหันกลับไปดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองและรอบตัวเอง

ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง แล้วมีข้อผิดพลาดตรงไหนบ้าง

จงอย่าลืมว่า ข้อผิดพลาดต่างๆที่เกิดขึ้น จงเก็บไว้เป็นบทเรียนสอนตัวเอง

แล้วพยามอย่าให้ผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เราต้อพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

แต่เราก็ควรจะทำ อาจจะไม่ต้องทำเพื่อใครคนใดคนหนึ่ง 

แต่จงทำเพื่อตัวเราเอง เพื่อคนที่เรารัก และคนที่รักเราก็น่าจะพอแล้ว..

 

อย่าท้อแท้ อย่าหมดหวังในการทำสิ่งดีๆ สู้ต่อไป!

ได้แต่เก็บเรื่องราวต่างๆมากมายไว้ในหัวของฉัน มันตีกันยุ่งไปหมดเลย

ทำให้คนที่รับไว้คนนี้มันปวดหัว จนอยากจะระเบิดออกมาให้หมดเลย แต่ก็นะ...เฮ้อ T-T 

ถ้ารู้ก็คงไม่สบายใจ ก็เลยไม่อยากทำให้ไม่สบายใจ ถึงต้องอยู่ในที่ๆควรจะอยู่

 

ก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าไม่เป็นไรนะ อะไรๆมันจะต้องดีขึ้นสินะ

สิ่งที่ทำมันถูกต้องมั้ย มันเหมือนเป็นการหลอกตัวเองไปวันๆล่ะมั้งว่าฉันเข้มแข็งแล้ว

ฉันจะต้องไม่ร้องไห้ ฉันจะไม่คิดมากอีกแล้ว ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

รู้อย่างนี้แล้ว...เธอยังอยากจะเป็นที่พักพิงใจให้ฉันอยู่มั้ย กอล์ฟ

เป็นคนที่ชอบพูด ชอบระบาย ไม่อยากเก็บไว้ มันอึดอัด

ทั้งๆที่รู้ว่าถ้าพูดไปอาจจะทำให้เธอไม่สบายใจ

แล้วเธอล่ะ ทำไมไม่ค่อยยอมบอกอะไรกันบ้างเลย

ฉันก็เลยเหมือนกลายเป็นคนที่ไม่รู้อะไรเลย

พูดเยอะๆหน่อยก็ดีนะ มีอะไรไม่เข้าใจก็ขอให้พูดกันตรงๆ

และก็ไว้ใจเชื่อใจกัน อย่าพูดประชดใส่ฉันอีก

อย่าเอาแต่ใจตัวเองด้วยนะ อย่าใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล

รับฟังและก็เข้าใจกัน ลองมองในมุมที่อยู่ใกล้เคียงกันบ้าง

อย่ามองอะไรที่มันแตกต่างจนเกินไป ถ้าจะมองก็มองได้

แต่ก็ต้องรับมุมมองที่ต่างกันบ้าง เริ่มจะงงและ หวังว่าคงเข้าใจนะ

เข้าไปดูรูปในไฮ5 ก็รู้สึกจี๊ดที่ใจ

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใจฉันเป็นอะไรอีก

อะไรๆก็ไม่ได้ดั่งใจ ลางสังหรณ์ก็แม่นจริงๆ

อยากจะรู้สึกดีกว่านี้ แต่ทำไม่ได้เลย

จะมีทางให้ฉันเดินมั้ย แต่ก็นะไม่มีอะไรที่จะได้ดั่งใจเราไปซะหมดหรอก

อยากจะผ่านความรู้สึกอย่างนี้ไปให้ได้จริงๆเลย

และฉันจะไม่มาระบายใส่ในสเปชอีกแล้วล่ะ

 

ภาวะวุ่นวายในจิตใจกำลังก่อตัวกลายเป็นมรสุมหนัก

ส่งผลให้มีน้ำตาไหลหลากมากเป็นพิเศษ

ทำให้มีผลกระทบต่อบริเวณรอบดวงตา บวมตุ่ยมากเป็นพิเศษ

หลายวันมานี้ก็อยุ่กับตัวเอง นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

งอแงให้พ่อเห็นอีกและ หนุก็ไม่ได้อยากให้พ่อเป็นห่วงหนูนะ

แต่หนูคงอ่อนแอเกินไปอย่างที่พ่อพูดจริงๆ

หนูอยากจะเข้มแข็งจังเลยค่ะพ่อ แต่หนูก็ทำไม่ได้ซักที

อยู่ๆหนูก็นึกถึงเรื่องที่ผ่านๆมา หนูจำได้ว่าครั้งนึงที่หนูปวดท้องมากๆเลย

พ่อไปธุระส่วนพี่จอยก็ยังไม่กลับบ้าน หนูไปเรียนพิเศษแต่ก็ยังไม่ทันได้เรียนเพราะเรียนไม่ไหวจริงๆ

เลยส่งข่าวให้พ่อรู้ พี่ก็เลยให้ฉันกลับบ้านมาก่อน แล้วน้าข้างบ้านพาไปหาหมอที่โรงพยาบาล

หลังจากนั้นพ่อก็รีบลงรถกลับบ้านมาเพื่อมาดูแลหนู จำได้ว่าพ่อบอกว่าขอลงรถกลางทางเลย

แล้วที่ๆพ่อจะไปธุระก็อยู่ต่างจังหวัดซะด้วย วันนั้นพ่อเลยรีบกลับมาอยู่กับหนู

หนูประทับใจและก็รักพ่อมากๆเลย ถึงแม้ในบางครั้งหนูจะเอาแต่ใจ และก็ชอบพาล

แต่พ่อก็อยู่ข้างหนูตลอดเลย ในตอนที่หนูร้องไห้ พ่อก็เป็นคนมาปลอบใจและให้ยืมตัก ให้ฉันหนุน

หนูรักพ่อมากเลยนะ แล้วที่หนูพยายามตั้งใจเรียน ขยันทำงาน ส่งงานให้ตรงเวลา

เพราะหนูอยากทำให้พ่อภูมิใจในตัวหนู หนูไม่อยากให้พ่อเสียใจหรือผิดหวังในตัวหนู หนูจะทำให้ดีที่สุดเลย

บางทีเราก็เกิดความขัดแย้งขึ้นมาในใจของตัวเอง

แล้วยังไงล่ะ คนที่เครียดก็คือเราเอง

ฉันไม่อยากจะคิดอะไรให้มันมากมาย

และก็ไม่อยากพูดอะไรมากมาย

เพราะรู้ว่ามันจะเป็นคำที่ทำให้เราต้องทะเลาะกัน

ฉันเลือกที่จะเก็บมันไว้ แต่จะทำได้ซักแค่ไหนกัน

ฉันรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกิน

ไม่มีใครนึกถึงฉัน

เธอจะไปเที่ยวยังไม่ชวนฉันเลย

หรือเธอกลัวฉันจะกร่อย

เธอไปกับเพื่อนๆเธอ

ถ้าฉันไปก็เป็นส่วนเกินหรอ

อึดอัด แต่ฉันก็ต้องยิ้ม

ต้องทำใจให้เย็น

ต้องยอมเปิดใจให้กว้าง

แล้วสุดท้ายก็คงลงเอยกับรอยน้ำตา

ไม่มีใครอยู่ข้างฉัน

ไม่มีคำอธิบายใดๆ

ฉันรุ้ว่าไม่มีใครที่จะอยู่กับเราได้ตลอดหรอก

ฉันไม่อยากไปขัดความสุขของเธอกับเพื่อนๆ

ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรจะพูด

ฉันคงมองโลกในแง่ร้ายเกินไปจริงๆ

คงต้องอยู่เงียบๆซักพัก

 

สุดท้ายก็รุ้สึกว่าเป็นส่วนเกินทุกที

ทำไมต้องลงเอยที่ความรู้สึกแบบนี้ด้วย

จะมีใครที่จะดึงฉันออกมาจากความรู้สึกอย่างนี้ซะที

 

ที่ผ่านมาฉันมองโลกในมุมมองของฉัน

ฉันได้แต่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำน่ะ มันดีที่สุดแล้ว

สำหรับคนรอบข้างของฉัน

ฉันแคร์คนกลุ่มนึงมากจนทำให้คนๆนึงเขารู้สึกแย่

คนๆนั้นเขาก็เหนื่อยและกลัวที่จะทำอะไรดีๆให้กับฉัน

จนกระทั่งวันนึงฉันรุ้สึกได้ถึงความเฉยชา

มันปวดใจทุกครั้งที่สัมผัสถึง

ตลอดเวลาฉันได้แต่คิดว่าทำไมเขาต้องทำกับฉันแบบนี้

ฉันมองแต่ข้อเสีย มองแต่แง่ร้ายๆของเขา

จนฉันอาจมองข้ามข้อเสียของตัวเองไป

ฉันมองข้ามจุดเล็กๆจุดนึงไป

ฉันคิดไม่ถึงว่าเรื่องราวของเราจะต้องมาเป็นแบบนี้

วันนี้..วันที่ความรุ้สึกดีๆมันจางหายไป

ฉันจะไปตามกลับมาได้มั้ย

ชี้ทางให้ฉันทีเถอะ

ฉันรุว่าสิ่งที่ฉันต้องการ คงเป้นไปไม่ได้อีกแล้ว

ฉันยอมตัดใจและเข้าใจ

 

ฉันไม่อยากทำให้คนรอบข้างฉันต้องเสียใจ

ที่ผ่านมาฉันเก็บความรุ้สึกไม่เก่ง

แต่ต่อจากนี้ไป

ฉันจะยิ้มให้แก่คนรอบข้างกายฉัน

ฉันจะยิ้มถึงแม้ว่าจะเศร้าหรือทุกข์ใจแค่ไหน

ฉันไม่อยากให้ใครต้องมาเป้นห่วงฉัน

เวลาเห็นฉันไม่สบายใจหรือนั่งเศร้า

ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะยิ่มให้ได้ในทุกๆวัน

ฉันจะทำในสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดแล้ว

บางทีฉันก็อาจต้องแบกรับความรุสึกแย่ๆ

แต่ไม่เป้นไรเพื่อให้เขาสบายใจ

ฉันต้องทำให้ได้

 

ฉันอยากแนะนำตัวเอง

ฉันชื่อแอม เป็นผู้หญิงที่ถือว่าธรรมดามากๆในสายตาคนอื่นๆ

ถึงอย่างนั้นฉันเองก็ไม่ได้คิดมากอะไร

ฉันเองก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ

ขี้น้อยใจ คิดมาก เอาแต่ใจ เพียงแต่ฉันรุสึกว่า

ฉันน่ะอาจจะเจ้าน้ำตากว่าผู้หญิงคนอื่นๆ

เพราะฉันเป็นคนอ่อนไหว

มองโลกในแง่ร้ายในหลายๆครั้ง

มันยังแก้ไม่หายซักที

ฉันชอบโทษตัวเองเพราะไม่อยากจะโทษคนอื่นๆ

แล้วในที่สุดแล้ว

ก็ตัวเองแหละที่ทำผิดพลาดไป

แล้วยังไงล่ะ

คนที่ต้องกลับมาแก้ไขก็คือตัวของฉันเอง

ฉันเจ็บปวดที่ใจของฉัน

ซิ่งคนๆนั้นคงไม่เคยรู้เลย

ฉันถึงได้เจ็บอยู่เรื่อยๆ

ฉันเจ็บจนทนแทบจะไม่ไหว

ทำไมต้องเป็นฉัน

จะมีมั้ยใครที่ไม่ทำร้ายจิตใจกัน

ทั้งๆที่ฉันเองก็เหนื่อยกับตัวเองอยู่แล้ว

ต้องการกำลังใจจากใครซักคน

แต่เค้าอยู่ไหน

คนที่เคยพูดคำที่หวานซึ้งกินใจ

คำพูดที่ทำให้แนรุ้สึกดีขึ้น

ตอนนี้คงไม่มีอีกแล้ว

ถามจริงๆเถอะนะ

ยังอยากจะมีฉันอยุ่มั้ย

แค่เธอบอกว่าไม่ต้องการฉันแล้ว

ฉันเองก็จะไปทันที

อย่าเก็บฉันไว้เพื่อทรมานกันเลย

ฉันไม่ใช่ของตาย

ฉันไม่ใช่ของเล่น

ฉันเป็นคนๆนึงที่มีชีวิต มีจิตใจ

ฉันไม่ใช่คนโง่

ที่ให้ใครต่อใครมาหลอก

หรือว่าฉันเป็นตัวตลก

หรือว่าดีใจที่ฉันเสียใจ

ฉันอยากหยุดตัวเองแล้ว

ฉันเพิ่งรู้ว่า

ยิ่งฉันดิ้นรนมากเท่าไหร่

คนที่เจ็บปวดก็คือฉัน

 

ฉันเก็บคำพูดของเธอมาคิด

ฉันไม่เคยลืม

ทั้งๆที่แนรุ้สึกไม่ดี

ฉันเจ็บปวด

แต่ก็ไม่ได้พูดมันออกไปให้เธอได้ฟัง

 

ถ้าหากเธอรักฉันจริง ก็ขอให้เธอดูแลฉันให้ดีๆ

แต่ถ้าหากเธอไม่รักฉันแล้ว ก็ปลดปล่อยฉันไป

อย่ากักขังฉันไว้ให้อยุ่กับความรู้สึกเฉยชา

เธอรู้มั้ยว่ามันทรมานนะ

เธอคงคิดว่าฉันน่ะคิดไปเอง คิดมาก

แต่อยากให้เธอรุว่า

ฉันรุสึกอย่างที่ฉันได้บันทึกไว้

 

คงมีซักวันที่ฉันจะได้หลับตา

โดยไม่ต้องตื่นขึ้นมาพบกับความเจ็บปวดอีกเลย

เมื่อไหร่ฉันถึงจะเลิกรู้สึกแบบนี้ซะทีนะ ที่ผ่านมาฉันเรียกร้องมากเกินไปหรอ

ฉันรุ้สึกกำลังจะห่างจากเธอไป เป็นเพราะเหตุการณ์บางอย่าง

สิ่งที่ฉันทำลงไปเพราะอะไรกัน

ฉันน้อยใจ อยากให้เธอสนใจ มาอยู่ข้างๆฉัน

แต่ฉันรุแล้วว่าถ้าฉันยิ่งทำอะไร พูดอะไรไปก็จะยิ่งทำให้อะไรๆแย่ลงไปอีก

เธอบอกว่าฉันมองโลกในแง่ร้าย ใช่ ฉันไม่ปฏิเสธหรอก

ฉันมองโลกในแง่ร้ายเพราะฉันกลัว

และตอนนี้ฉันก็กำลังกลับไปอยู่ในมุมของฉัน

ฉันจะอยู่เงียบๆ ไม่เห็นมีใครเลย

เธออยู่ที่ไหน

ตอนนี้เธอทำอะไรอยุ่

จะรู้บ้างมั้ยว่าฉันคนนี้เป็นยังไงบ้าง

รู้สึกยังไง

ตอนนี้เธอคงเล่นเกมส์อยู่ล่ะมั้ง

ฉันเข้าไปอ่านไฮ5ของเธอ เพื่อนเธอเม้นมา

แต่ข้อความไม่ได้ขึ้นอ่า แต่ฉันเห็น

เหอๆ ทำไมรุ้สึกเหมือนคนที่ไม่รุ้อะไรเลยอ่า

ดูเหมือนเป็นคนโง่ ที่ใครพูดอะไรมาก็เชื่อไปซะหมด

ฉันรู้แล้วว่าฉันควรหยุดคิด หยุดพูดซะที

ไม่มีใครดูแลเราได้ดีเท่าตัวเราเอง

นอกเหนือจากพ่อแม่ญาติพี่น้อง

คงไม่มีใครที่จะรักเราได้เท่าตัวเราเอง

แล้วเธอล่ะ คิดยังไงกับฉันในตอนนี้

ใจจริงฉันอยากจะฟังจากปากของเธอ

แต่เธอก็ไม่พูดให้ฉันฟังชัดๆ

ฉันจะมีโอกาสได้ฟังมั้ย

ฉันคงต้องรอ รอโดยที่ไม่รู้ว่าจะได้ยินคำนั้นจากปากเธอมั้ย

ฉันไม่ใช่ทุกอย่างในชีวิตของเธอ ฉันเข้าใจ

ฉันเป็นแค่ส่วนนึงเท่านั้น

อาจจะเป็นเพียงส่วนเล็กๆ หรือเศษเสี้ยว

ไม่รุ้ว่ามีความหมายมั้ย

ฉันไม่รุว่าที่ฉันเป็นอยู่ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ

หรือฉันแกล้งไม่เข้าใจ เพียงเพื่ออยากจะฟังคำบางคำจากปากของเธอ

เธอคงคิดว่าคำพูดคงไม่สำคัญเท่ากับการกระทำ

แต่สำหรับฉันน่ะ คำพูดและการกระทำสำคัญเหมือนกัน

อาจจะมากหรือน้อยกว่ากันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ทำไมอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ฉันต้องรู้สึกแปลกๆด้วย

รู้สึกแย่ว่ะ เคยมั้ยที่รู้สึกว่าเราอยู่ผิดที่ผิดทาง

เหมือนมันเคว้งๆยังไงก็บอกไม่ถูกว่ะ

อาจจะเป็นเพราะฉันทำอะไรผิดพลาดไปก็ได้

ไม่มีใครบอก ไม่มีใครพูดว่าฉันผิดพลาดอะไร

ฉันก็ใช้ชีวิตแบบไม่รู้เรื่องราวอะไรกับใครเค้าเลย

ฉันไม่อยากเข้าไปวุ่นวายกับชีวิตของใคร

ตอนนี้ฉํนไม่อยากจะเข้าสังคม

ฉันอยากจะอยู่เงียบๆในมุมของฉัน

เพราะฉันคิดว่านั่นอาจจะเป้นวิธีที่ดีที่สุดแล้วล่ะ

เป็นวิธีที่ไม่เดือดร้อนใครด้วย

ถ้าฉันจะปลีกตัวออกมาก็คงไม่เป็นอะไรหรอก

เบื่อๆ เซงๆ ว่ะจริงๆ

ระหว่างการกระทำกับคำพูด อะไรที่สำคัญกว่ากัน

สำหรับฉันเองสำคัญพอกัน

เพราะคำพูดคือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นได้ การกระทำก็ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นได้เช่นกัน

สองอย่างนี้ควรจะมาควบคู่กัน

เพราะสำหรับฉัน การกระทำคือการยืนยันคำพูด

ว่าคนที่พูดน่ะเค้าพูดออกมาจากใจจริงๆ

และรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกได้ถึงความรุ้สึกที่คนๆนั้นมีให้

ไม่ได้แค่เพียงพูดเพื่อให้ผ่านไปเฉยๆโดยที่ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย

แล้วเธอล่ะคิดยังไงหรอ

ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมต้องกลับคำพูดไปมา

แล้วอย่างนี้ฉันจะรู้ได้ไงว่าอะไรที่เธอต้องการจะสื่อออกมากันแน่

ฉันน่ะไม่ใช่คนที่พูดจาอ่อนหวาน ไพเราะน่าฟังเหมือนคนอื่นๆหรอกนะ

อาจจะไม่มีคำพูดดีๆให้เธอฟัง

แต่ฉันเองก็เป็นห่วงเธอ หวังดีกับเธอ และรักเธอไม่น้อยไปกว่าคนอื่นๆเลย

ฉันเองก็รู้หรอกว่าเธอจะรับรู้ถึงความรุ้สึกของฉันบ้างมั้ย

เธอล่ะคิดยังไงกับคำพูดและการกระทำของฉัน

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันบอกเธอ เตือนเธอน่ะ

มันมาจากใจที่เป็นห่วงเธอจริงๆนะ

แต่มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะใส่ใจกับคำพูดของฉันมากแค่ไหน

เพราะสิ่งที่ฉันจะทำได้ก็คือบอกเธอ พูดกับเธอ เตือนเธอเท่านั้น

ฉันไม่สามารถบังคับให้เธอทำตามที่ฉันพูดได้หรอก

 

ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าที่เธอทำอยู่ทุกวันนี้

เธอรักและดูแลตัวเธอเองดีที่สุดแล้วรึยัง เธอเลือกสิ่งดีๆให้กับตัวเองแล้วรึยัง

ฉันอยากให้เธอคิดก่อนที่จะทำอะไรก็แล้วแต่

คิดถึงผลที่จะตามมาด้วย

 

ฉันรู้สึกเหงาทุกครั้งที่ต้องอยู่คนเดียว

แต่ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากจะยอมรับให้ได้

ฉันไม่รู้ว่าจะทำอะไรให้ตรงกับความต้องการของเธอ

การไม่พูดไม่บอกกันน่ะ

มันทำให้ทั้งสองฝ่ายอึดอัดด้วยกันทั้งคู่

ไหนล่ะที่เคยพูดว่ามีอะไรก็จะพูด จะบอกกันน่ะ

เธอไม่ต้องแคร์ก็ได้ว่าฉันจะรู้สึกหรือเป็นยังไง

เพราะฉันอยากให้เธอพูดออกมาเลย ไม่อยากให้เก็บไว้

การที่เธอเก็บเรื่องอะไรต่างๆไว้มากมายคนเดียวน่ะ

มันก็เป็นเหมือนการสร้างกำแพงขึ้นมา

ทำให้ฉันเองก็ยากที่จะเข้าไปถึงตัวตนของเธอ

และก็ทำให้เราสองคนปิดกั้นความรุสึกต่อกัน

ต่อไปอาจจะทำให้เราห่างออกไปเรื่อยๆ

ฉันไม่อยากรอให้ถึงวันนั้นหรอกนะ

ฉันกำลังพยายามทำลายกำแพงนั้นอยู่เพื่อที่จะเข้าไปหาเธอ

แต่กำแพงนั้นก็หนาเหลือเกิน บางทีฉันเองก็ท้อเหมือนกัน

แต่ฉันก็พยายามให้ถึงที่สุด

 

เธอน่ะให้ความสำคัญกับคำพูดของตัวเองบ้างรึเปล่า

แล้วให้ความสำคัญกับการกระทำบ้างมั้ย

คำพูดกับการกระทำของเธอสวนทางกันมั้ย

 

เรามักจะมองข้ามอะไรที่อยู่ใกล้ตัว

กว่าจะมองเห็นว่าสิ่งนั้นน่ะสำคัญกับเราก็ตอนทีจะเสียสิ่งนั้นไป

แล้วเธอล่ะ จะรอให้ถึงเวลานั้นหรอ

 

เธอเคยบอกฉันว่า

เราจะดูแลคนอื่นได้ก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีก่อน

แล้วเธอล่ะ ดูแลตัวเองดีแล้วรึยัง เลือกสิ่งดีๆให้กับตัวเองแล้วรึยัง

ทำทุกวันนี้ดีที่สุดแล้วรึยัง เต็มที่รึยัง

เธออาจจะไม่ต้องมาดูแลอะไรฉันมากมายก็ได้

แต่ฉันอยากจะให้เธอรักตัวเอง ดูแลตัวเองให้มากๆ

เวลาจะทำอะไรก็นึกถึงใจเขาใจเราบ้าง

เข้าใจมั้ย

รักครอบครัว รักเพื่อนๆให้มากๆ

ฉันเชื่อว่าพวกเขาก็เป็นห่วงเธอไม่แพ้กับฉัน หรืออาจจะมากว่าฉันด้วยซ้ำไป

 

อย่ามองข้ามความห่วงใย ความหวังดีของคนรอบข้างไปหล่ะ

ฉันรู้ว่าเธอตัดสินใจเองได้ว่าอะไรดี อะไรไม่ดี

ไม่มีใครมาบังคับเธอได้หรอกจริงมั้ย

 

ฉันยังรักและเป็นห่วงเธอเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

ฉันยังอยากจะอยู่เคียงข้างเธอเหมือนเดิม

แล้วเธอล่ะ ยังอยากจะมีฉันคนนี้อยู่มั้ย